گفتگو با نصرت الله وحدت: از حاشیه زاینده رود تا جاده زرین سمرقند

ايرج باباحاجى: از حاشيه زاينده رود تا جاده زرين سمرقند در گفت وگو با نصرت الله وحدت يكى از روزهاى داغ خردادماه قرار گفتگو گذاشتم و در يكى از فرعى هاى خيابان پاسداران به ديدارش رفتم. در هنگام عبور از حياط خانه ماشين لانسرى را ديدم كه به ۳۰ سال پيش تعلق داشت و زير درخت گوجه سبز حياط پارك شده بود و از آن استفاده نمى شد. گرد و خاك ضخيم روى آن خبر از استراحتى طولانى را مى داد و يك ماشين پرايد جور او را مى كشيد. بعد از گذر از هال خانه، روى ديوار يكى از عكس هاى دوران جوانى و بازيگرى اش را ديدم كه خبر از مرور خاطرات آن سال ها را براى صاحبخانه بعد از هر دفعه ديدن آن مى داد. دلم مى خواست خيلى چيزها را راجع به او بدانم. او در يك برهه اى هم بازيگر تئاتر و سينما، هم كارگردان و هم تهيه كننده بود و استوديو نقش جهان را اداره مى كرد و با زير و بم و مشكلات هر كدام از اين نقش ها آشنا بود.